карабинер | м.
(истор.) Војник вооружен со карабин.
карабинерија | ж.
Објект во кој се сместени карабинери. Ги молеа да не ја пренесат веста во карабинеријата или кај офицерите.
карабинка | ж.
Ја закочив карабинката и ја фрлив преку рамо.
карабоја | ж.
Црна боја, црнило. Вратата е ниска и дотраена и со карабоја премачкана.
караван | м.
каравана | ж.
Голем, тркалезен, плиток бакарен сад за храна.
каравела | ж.
Вид брод со три или четири јарболи, едреник, брод со различни типови на едра.
Караганда | ж.
Област и град во Казахстан.
карагрош | м.
Стара турска пара.
карадузен | м.
Жичен музички инструмент; вид мала тамбура со четири жици.
