кенеф | м.

Кенија | ж.

Држава и планински врв во Африка.

кенка | несв.

Плаче испрекинато со слаб, болезлив глас. Детето кенкаше и бараше да му се купи играчката.

кенкало | м.

Тој што постојано, често кенка, плаче без причина.

кенотаф | м.

Почесен споменик, празна гробница подигната за спомен на покојник што умрел надвор од татковината или во војна, а телото не е пронајдено.

кентаур | м.

Кај старите Грци – митолошко суштество што има човечки лик и тело на коњ.

кепе | ср.

кепенок | м.

кепер | м.

Вид ткаење со карактеристични дијагонални пруги.

кепец | м.

Човек со неприродно низок раст;