миловиден | прид.

Што е мил, убав. Беше кротка, миловидна жена.

милогласен | прид.

Што има мил глас. Беше милогласен.

милогласие | ср.

милозвучен | прид.

Што дава пријатен звук; благозвучен. Песната на славејот беше милозвучна и весела.

милолик | прид.

Што има убав, мил лик. Девојката беше млада и милолика.

милосен | прид.

милослив | прид.

милосник | м.

Љубовник.

милосрден | прид.

Што чувствува милост кон некого; сочувствителен.

милосрдие | ср.