натегнато | прил.

Неприродно, наместено, со натегање. Зборуваше некако натегнато. Се поднасмеа натегнато.

натегнатост | ж.

Својство на тоа што е натегнато. Веќе не можеше да се скрие натегнатоста во нивните односи.

натегне | св.

Затегне, оптегне, напне. Убаво ја натегна жицата на оградата.

натежи | св.

натежне | св.

Добие поголема тежина, стане потежок. Гранките натежнале од богат род. Покривите на куќите натежнаа од снег.

натекне ми | св.

Се досети, се сети за повеќе нешта. Ми натекна сè што му кажав тогаш. Кај ти натекнаа овие работи.

натекува | несв.

натема | изв.

Во изрази: натема го (те и др.)!; натема го натема! – проклет да е!

натемник | м.

Ѓавол, сатана.

натепа | св.

Измава некого до некоја мера. Решија да го фатат крадецот и да го натепаат.