небитен | прид.

Што не е битен, што не е од битно значење; несуштествен, спореден;

небитие | ср.

Тоа што го нема, што не суштествува, што не се остварува како битие.

небитница | ж.

небичас | прил.

Веднаш, на часот, во истиот момент, за миг, за многу кусо време. Излезе, божем, на пазар ќе оди, небичас се врати.

неблагодарен | прид.

Што не покажува благодарност, што не се оддолжува со благодарност. Неблагодарни синови.

неблагодарник | м.

Тој што е неблагодарен.

неблагозвучен | прид.

Што не звучи убаво, пријатно; нехармоничен.

неблагозвучје | ср.

Неблагозвучен состав од звуци, тонови, неблагозвучен акорд; дисхармонија.

неблагопријатен | прид.

Што не е благопријатен, неповолен. Неблагопријатни услови. Неблагопријатна клима.

неблагороден | прид.

Што не е благороден, што не е добродушен.