недоискажан | прид.

Што не е искажан до крај, незавршен во искажувањето. Недоискажана мисла. Недоискажана намера.

недокажан | прид.

Што не е докажан, што не е потврден со докази. Недокажано обвинување.

недокажлив | прид.

Што не може да се потврди со доказ. Недокажливо тврдење.

недокастрен | прид.

недоквакан | прид.

Што не е изграден, оформен како личност; недораснат, незрел. Недоквакан политичар.

недокрстен | прид.

Неразумен, неразбран, лош по карактер. Таков беше недокрстен човекот, песосан.

недолжен | прид.

Што никому ништо не згрешил, што не е виновен. Војната не одбира, во неа страдаат многу недолжни луѓе.

недоличен | прид.

Што не личи, не доликува; непристоен. Недолично однесување. Недолична постапка. Недолични зборови.

недоловлив | прид.

Што не може да се долови, да се сфати, да се разбере. Недоловливи разлики. Недоловлива суштина.

недомаќин | м.

Лош домаќин, тој што премногу троши, растура, не води сметка за ништо.