неизвршлив | прид.
Што не може да се изврши, да се исполни. Неизвршлива норма. Неизвршлива задача.
неизговорлив | прид.
Што не може да се изговори, тежок за говор. Неизговорлив збор. Неиговорлива група гласови.
неизгорлив | прид.
Што не изгорува, не може да изгори. Неизгорлива материја. Неизгорлива облека.
неизделкан | прид.
Што не е изделкан, необработен со делкање. Неизделкан камен. Неизделкано дрво.
неиздравен | прид.
Што не е наполно оздравен. Неиздравена рана. Отиде на работа уште неиздравен.
неиздржан | прид.
Слабо, лошо изработен, што не задоволува определени барања, мерила. Неиздржано уметничко дело. Неиздржан текст. Неиздржан стил.
неиздржлив | прид.
Што не може да се издржи, да се поднесе. Неиздржлив студ. Неиздржлива болка. Неиздржливи услови.
неизлечлив | прид.
Што не може да биде излекуван. Неизлечлив болен. Неизлечлива болест.
неизменлив | прид.
Што не може да се измени. Неизменлив карактер. Неизменлива положба. Неизменливи услови.
неизмерен | прид.
Што не може да се измери, бескраен. Неизмерна далечина. Неизмерна љубов. Неизмерна радост. Неизмерна тага.
