неизмерлив | прид.

неизмирлив | прид.

Што не се измирува, што не се помирува. Неизмирлив карактер. Неизмирлив судир.

неизоден | прид.

Што не може да се изоди, бескраен. Неизодна пустина. Неизодна гора. Неизодни патишта.

неизоставен | прид.

Што не смее да се изостави, задолжителен. Неизоставна посета. Неизоставна средба.

неизразлив | прид.

Што не може да се изрази со зборови или на некој друг начин. Неизразлива болка. Неизразливи чувства. Неизразливи преливи на бои.

неизречен | прид.

Што не е изречен, неискажан. Неизречена желба. Неизречена молба. Неизречена намера.

неизјаснет | прид.

Што не е доволно јасен, неразјаснет, необјаснет. Неизјаснета намера. Неизјаснето прашање. Неизјаснети барања.

неимашен | прид.

неимашлив | прид.

Што не е имашлив; сиромав, беден. Неимашливо селанство.

неинтересен | прид.

Што не е интересен; здодевен. Неинтересен натпревар. Неинтересна приредба.