непожелен | прид.

Што не е пожелен; несакан. Непожелно присуство. Непожелни последици. Непожелна личност.

непознавање | ср.

Состојба на тој што нема познавање какво што е потребно. Непознавање на фактите. Непознавање од областа на правото.

непознат | прид.

Што не е познат некому или за кој ништо не се знае, што не е откриен, проучен. Непознат посетител. Непознат податок. Непознато потекло. Непозната болест. Непознати светови.

непоколеблив | прид.

Што не може да биде поколебан. Непоколеблив борец. Непоколеблива решеност.

непокор | м.

Непокорност, непокорување.

непокорен | прид.

Што не се покорува, што се бори. Остана верен на непокорниот дух на својот народ.

непокорлив | прид.

непокорство | ср.

неполезен | прид.

Што не е полезен, од кој нема полза; бесполезен, некорисен. Неполезна работа. Неполезни разговори.

неполитички | прид.

Што е надвор од политиката, што нема политички карактер. Неполитичка организација. Неполитички барања.