ордината | ж.
Вертикалната оска во координатниот систем.
ординација | ж.
Просторија за преглед на болни. Во ординацијата влезе една средовечна жена.
ординира | несв.
Прима болни во ординација за преглед и лекување.
ордија | ж.
(истор.) Војска, обично турска; табор. Тој побрза да се стави на чело на својата огромна ордија која се стремеше да ја нападне престолнината.
ордонанс | м.
Војник или офицер со понизок чин доделен за помош на командант или на штаб.
орев | м.
Големо дрво со плод во цврста лушпа; Juglans regia. Еднаш му рече на брата си да го берат оревот и да си ги делат оревите.
оревов | прид.
Што се однесува на орев, што е од орев. Ја затвори тешката оревова врата.
оревовка | ж.
Вид колач направен со ореви.
оревче | ср.
Дем од орев.
орел | м.
Голема граблива птица што живее во планинските, карпести предели; Aquilia.
