ортаков | прид.
Што му припаѓа на ортакот. Ортаков дел.
ортакува | несв.
Работи ортачки, со деловен партнер. Ортакуваа две години.
ортачи | несв.
ортачки | прид.
Што се однесува, што му припаѓа на ортак. Ортачка работа. Ортачки дуќан.
ортографија | ж.
Систем од правила за пишување во еден јазик; правопис.
ортодокс | м.
Припадник на ортодоксно верување.
ортодоксен | прид.
Што догматски се држи до пропишаните правила на одредена идеологија, религија; правоверен.
ортодоксија | ж.
Догматско придржување кон некое учење; правоверност, православје.
ортоепија | ж.
Систем од правила за изговарање на гласовите во еден јазик; правоговор.
ортома | ж.
Дебело јаже.
