ортомар | м.
Тој што изработува или што продава ортоми; јажар.
ортомарница | ж.
Работилница или продавница за ортоми.
ортомиса | св.
Врзе добиток со ортома додека пасе за да се ограничи движењето. Го ортомиса коњот и го остави во ливадата да пасе.
ортопед | м.
Лекар, специјалист по ортопедија.
ортопедија | ж.
Дел од медицината што се занимава со профилактика и лекување на повреди и деформации на човечкото тело, особено на коските.
орудие | ср.
Предмет што човекот го употребува и со кој се служи во разни дејности, пред сѐ во совладувањето на природата; инструмент за работа, алат.
оружа | св.
Подготви, дотера, уреди (за прошетка, за пат и сл.)
оружар | м.
Занаетчија што изработува или поправа оружје; пушкар.
оружарница | ж.
Работилница за изработка на оружје, фабрика за оружје.
оруженосец | м.
Лице што го носи оружјето на својот витез.
