основан | прид.

Глаголска придавка од основе.

основач | м.

Тој што основал нешто, што формирал нешто; основоположник. Тој е основач на клубот. Основач на весник.

основачки | прид.

Што се однесува на основач и на основање. Основачко собрание.

основе | св.

Постави темели на нешто, формира, создаде. Тој го основал овој град. Основале клуб на љубители на филмот.

основен | прид.

Што ја прави основата; главен, битен, суштествен. Основна задача. Основни состојки. Основно значење.

основец | м.

Ученик во основно училиште.

основица | ж.

База, основа. Основица за пресметување на данок.

основоположник | м.

Тој што ги поставил основите, принципите на нешто; основач. Основоположник на македонската фолклористика. Тој е основоположник на нова развојна фаза на современата литература.

основува | несв.

основувач | м.