осоколи | св.

Влее некому храброст; охрабри. Командантот ги осоколи регрутите.

осоли | св.

Тури сол на нешто, посоли со сол, направи нешто да биде солено.

осомничен | прид.

Што е под сомнение за извршено кривично дело. Тој е осомничен за убиството на жената.

осомничи | св.

Изрази сомневање, се посомнева во некого за нешто. Полицијата го осомничи момчето дека ги извршило кражбите.

осој | м.

Место што не е изложено на сонце, обично на северна страна, падина или подножје на возвишение;

осојка | ж.

осојница | ж.

а) осој. б) (прен.) Многу студено место.

осојничав | прид.

осоен. Осојничаво место.

оспори | св.

Прогласи за спорно, не се согласи со нешто, побие веродостојност на нешто. На младиот музичар му го оспоруваа талентот. Членовите на лигата не се согласуваат и ја оспоруваат одлуката на одборот.

оспорлив | прид.

Што може да се оспори. Пресудата е оспорлива.