остричок | прид.
остро | прил.
остроаглест | прид.
Што има остар агол, што е со остар агол.
остроаголен | прид.
Што се однесува на остар агол, што има остар агол. Остроаголен триаголник.
остров | м.
Дел од копно од сите страни опкружено со вода. Пуст остров. Вулкански остров. Корален остров.
островрв | прид.
Што има остар врв. Островрво копје. Островрва игла.
островрвлест | прид.
Островрвлести чевли. Островрвлест нос.
островски | прид.
Што се однесува на остров. Островска земја. Островско население.
островјанин | зам.
Жител на остров. Островјаните живееја од риболов и од тури
острог | м.
Висок и остар каменест врв.
