откоси | св.

Со косење одземе, отстрани определено количество.

откосо | прил.

На кос начин, попреку. Го погледна откосо. Дождот паѓа откосо.

откости | св.

Разглоби од коски, од зглобови, претепа некого. Го откости од ќотек.

откочи | св.

Ослободи, отпушти да работи, подготви да работи нешто што било закочено некаков механизам, кочница, пушка и сл.; Ја откочи бомбата и ја фрли кон непријателските редови. Го откочи пиштолот и го впери во противникот. Ја откочи колата и тргна.

откошне | св.

Отфрли со нога, кошкајќи. Ја откошна топката.

открај | прил.

Просторно – од крајот. Открај докрај, сѐ прочитав.

открива (се) | несв.

откривач | м.

Тој што открил, што пронашол нешто, творец; пронаоѓач. Тој е откривачот на овој локалитет.

открие | св.

Истави покривач, одвие нешто покриено. Мајката го откриви лицето на бебето. Ветерот го откри лицето на девојката. Силниот ветер ја откри куќата.

откритие | ср.

Тоа што е откриено; важен пронајдок. Епохално откритие. Научно откритие. Неочекувано откритие.