поречканица | ж.

Расправија, кавга.

поречје | ср.

Област, земја по долината на река; речна долина. По поречјето на Вардар дува вардарец.

пори | несв.

Цепи земја, воздух, небо. Небото го пореа молњи.

пориби | св.

Пушти рибен подмладок во река, езеро, рибник и сл. за да се збогатат со риби. Тие го порибија езерото.

порив | м.

а) Силна желба, стремеж да се направи, да се изврши нешто; воодушевување, елан. Во него имаше надеж и човечки незапирлив порив кон иднината. Музиката будеше во него младешки пориви. Творечки порив. Уметнички порив. б) Силно изразување на некакво чувство, расположение и сл. Тој бил преполн со чист порив на љубов. Емоционален порив.

пориза | св.

поризлив | прид.

порине | св.

Рине, чисти малку, некое време (снег, земја и сл.) со лопата.

порипа | св.

порнографија | ж.

(само едн.) Бесрамно опишување, прикажување на сексуални односи во литература, во списанија, на филм.