праизвор | м.

Првобитен извор, почеток на нешто. Праизворот на неговото чудно однесување е во неговото детство

праискона | прил.

Од памтивек, од старо време, од дамнина. Некои обичаи постојат од праискона.

праисконски | прид.

Што бил, што постоел од многу одамна, од старо време, што е од памтивек. Праисконска борба.

праисториски | прид.

Што се однесува на праисторија. Праисториски човек.

праисторија | ж.

Период од развојот на човештвото за кој нема никакви пишани документи; време пред појавата на пишаните споменици.

пракса | ж.

практика | ж.

Непосредна примена и спроведување во дело на определени постапки; теорија. Нема теорија без практика.

практикант | м.

Тој што се вежба, што поминува низ практика. Тој е практикант и не може да потпишува документи.

практикува | несв.

Стекнува искуство, се вежба. Практикува да свири во ноќни локали.

практикум | м.

Вежби по некој учебен предмет, обично на високите школи, за практична примена на теориските знаења. Практикум по хемија.