првиче | ср.
Прва посета што ја прават родителите на невестата во куќата на зетот по свадбата (според народниот обичај). Сите роднини ги покани на првиче.
првичен | прид.
Што е прв во нешто или според нешто, што е почетен, првобитен. Првичен резултат. Првичен впечаток. Првични форми на живот.
првка | несв.
Прва по малку, во помала мера;
првне | св.
првнее | несв.
Испушта од себе пареа, испарува. Остави го лебот да првнее.
првнина | ж.
првина.
прво- | претс.
Како прв дел од сложенки со значење прв во нешто, прв според нешто: првоборец, првокласен.
прво | прил.
Првин, најпрвин, најнапред. Треба да се видам прво со него. Прво треба да се договориме. Да се задржиме прво на некои гласовни особини.
првобитен | прид.
Што се однесува на најстарите времиња, на првата, почетна епоха од човечката историја. Првобитен човек. Првобитна заедница.
првоборец | м.
Тој што ја поведува борбата, што е меѓу првите, временски најстари учесници. Во првиот напад загинаа тројца првоборци.
