синов | прид.
Што се однесува на син, што му припаѓа на син. Синова куќа.
синовски | прид.
Што се однесува на син, што е својствен на син. Синовска љубов. Синовска приврзаност. Синовска почит.
синод | м.
(црков.) Највисок орган во православната црква. Синод на Македонската православна црква.
синодален | прид.
Што се однесува на синод. Синодален хор. Синодална библиотека. Синодска печатница
сино-зелен | прид.
Што е со сино и со зелено.
синоличка | ж.
Планинска темјанушка; Viola.
синолог | м.
Специјалист по синологија.
синологија | ж.
Наука што го проучува кинескиот јазик, литература, историја, култура и сл.
синоним | м.
Збор различен од друг по звуков состав, но ист или многу близок со него по значење; (доктор ‒ лекар, љуби ‒ сака).
синонимен | прид.
Што се јавува како синоним. Синонимни форми. Синонимни парови.
