скончи | св.

Сврши, заврши, обично со животот. Скончи со животот. Не се знае колку ќе живее, кога и каде ќе скончи. Ако не сконча на туѓина, ќе се врати дома згрбавен старец.

скончило | ср.

Крај, свршувачка на нешто, обично на животот; скончание. Скончилото на светот.

скопа | св.

Обработи со копање. Го скопале компирот (тутунот, гравот, лозјето).

скопак | м.

Скопен човек; евнух, адам.

скопец 2 | м.

Метална кукачка, направа за закопчување, копец. Машки скопци.

скопи | несв.

Отстранува полни жлезди од човек или од животно; кастрира. Селаните сакале да го скопат. Денес ќе ги скопат нерезите.

Скопска Црна Гора | ж.

Планина во Македонија.

скопчи | св.

Поврзе цврсто едно нешто со друго. Ги скопчи прстите во косата. Му ги скопчи рацете околу вратот и почна да го дави.

Скопје | ср.

Главен град на Северна Македонија.