скорави | св.

Образува кора. Студениот ветер им ги скорави лицата на војниците. Мокрите алиште скоравеа на студот.

скорашен | прид.

скорбут | м.

Болест што се развива поради исхрана сиромашна со витаминот Ц. Скорбутот се јавува кај човекот и кај животните при недостаток на витаминот Ц во исхраната.

скорбутен | прид.

Што се однесува на скорбут. Скорбутни симптоми.

скорен | м.

Чизма. Војнички скорни.

скорец | м.

скорешен | прид.

Што е од скоро време, од неодамна. Тие се скорешни, новопечени богаташи.

скорива | несв.

скорија | ж.

Останки од изгорен јаглен, железо и сл.; згура.

скорлави (се) | св.