светулка | ж.

Вид инсект што свети во темно; Lampiris noctiluca. Рој светулки засветеа покрај патот, во полето. Огнот фрлаше ситни искри како разлетани светулки во ноќ.

светулка | несв.

Пушта, излачува треперлива светлина;

свечен | прид.

Што е наменет за специјален момент; што се одвива со специјална церемонија. Свечен фустан. Свечена сала. Свечен пречек. Свечена вечера.

свеченост | ж.

Особина, состојба на тоа што е свечено; свечен.

свечери (се) | св.

Стане темно, настапи ноќ; се стемни. Не забележаа кога (се) свечери. Се свечери и стана посвежо.

свечерум | прил.

Непосредно пред да настапи ноќ; квечерум. Пристигнаа свечерум.

свешник | м.

свештен | прид.

Што е поврзан со религиозен култ, што е со религиозно обележје. Свештено лице. Свештен оган. Свештени обреди.

свештеник | м.

Црковно звање во православната религија; поп. Млад свештеник. Селски свештеник. Литургијата ја држеа тројца свештеници.

свештенодејство | ср.

Вршење на црковен обред.