себеистакнување | ср.
Јавно истакнување на самиот себеси, на својата работа, на својата личност. Изнасилено себеистакнување.
себеп | м.
Причина, повод, мотив.
себеси | зам.
себеунижување | ср.
Унижување на самиот себе; самоунижување.
себељубец | м.
Себељубив човек, егоист.
себељубив | прид.
Што се сака само себеси, егоистичен, проникнат со самољубие, егои Самољубив човек. Самољубиви постапки.
себељубие | ср.
Грижа само за себе, за своите интереси, егоизам. Исполнет со себељубие
себичен | прид.
Што мисли само на себе, на своите интереси; егоистичен. Себичен човек.
себичник | м.
Човек што мисли само на себеси и на своите интереси; егоист. Себичник ниеден!
себлаг | прид.
Милостив, премилостив; обично во изразот себлаг Господ или Себлагиот како синоним за Господ.
