камара | ж.

Вдлабнатина, долап во ѕидот, во вид на прозорец за ставање на ситни работи. Го зеде пагурчето од камарата и се напи ракија.

закове | св.

Забие клинци во нешто со ковење. Прозорците ги заковале со штици. Тој ја закова вратата со клинци.

празен | прид.

а) Што не е исполнет, наполнет со нешто, во кој нема ништо; полн. Празен амбар. Празна чаша. Празна кутија. Празно шише. б) Што не е пополнет, што е без текст. Празен лист. Празен формулар. Празна тетратка. в) Што не е натоварен со нешто, што е без товар. Празен камион. Празни вагони. Празни коњи. г) Што не е населен, во кој не живее никој, во кој нема никој. Празен град. Празно село. Празни улици. д) Што не е зафатен со нешто, запоседнат од некого. Празен кревет. Празен стан. Празна куќа. Празно место. ѓ) Што нема волја, желба за работа, што е безделен. Не стој празен, фати се за работа!

зафати | св.

Почне некакво дејство, некаква активност. Зафати војната. Зафати да раскажува.

зајчар | м.

Вид ловечко куче со кое се ловат зајаци.

зајужи | св.

За времето како метеоролошка состојба – се затопли.

гаќест | прид.

зајуга | св.

За југавица – почне да испушта звуци. Однекаде зајуга југавица.

право- ² | претс.

Како прв дел од сложенки со значење што се однесува на право (правобранител, правосудство).

прашец | м.