Резултати за пребарувањето: капа
капа | ж.
Дел од облеката што ја покрива главата, со различна форма и големина, без раб или со стреа, штитник над челото. Крзнена капа. Капа со штитник. Морнарска капа. Војничка капа. Службена капа.
капак | м.
Предмет, направа со која се затвора некаков сад, поклопка. Го кренав капакот од тенџерето. Не можеше да го отвори капакот на теглата.
капач | м.
Тој што се капе во река, езеро и сл. Многу капачи се нуркаа во езерото. Капачите седеа на песокта.
капан | м.
Направа за ловење на глувци, птици и други животни. Клепаш како врапче во капан фатено!
капар | м.
Дел од договорена вредност, сума пари што се даваат однапред при склучување на некаков договор (при купување, наем и сл.), како гаранција дека договореното ќе се почитува, ќе се изврши; аконтација, аванс. Настојувам преку капар или аванси цврсто да ги врзам купувачите.
окапан | прид.
Што е на крај на силите, премален, опаднат, изнемоштен. Млада, но окапана жена.
капари | св.
Ја капаривме куќата.
капаче | ср.
Дем. од капак. Го заврти капачето на шишето. Капаче на пенкало.
капама | ж.
Вид вариво, обично од јагнешко месо, со зеленчук и зачини.
скапан | прид.
Глаголска придавка од скапе.
