лав | м.

(зоол.) Вид голема дива мачка со жолтеникаво крзно и голема грива кај мажјаците; Panthera leo. Лавот е цар на животните.

Влав | м.

Припадник на етничка група на Балканскиот Полуостров.

плав | прид.

улав | прид.

Луд, безумен, со помрачен ум. Улава жена. Улаво детиште. Еј, улава главо!

лава

Зборот е поврзан со:

лава | ж.

Вжештена вулканска маса со различен хемиски состав, магма што се излеала од вулкан на површината на Земјата. Со ладењето на лавата настануваат вулкански карпи.

глава | ж.

Дел од телото на човек или на животно во кој се наоѓа мозокот. Ги наполни градите со воздух и ја нурна главата во водата.

клава | несв.

ќелав | прид.

Што е без коса, што има ќела. Низ вратата се покажа една ќелава глава.

глави | св.

Најми некого за работа на определено време. Неговиот татко бил принуден да го глави за козарче.