добротвор | м.
Лице што прави добри дела, што дава помош, заштита и сл. Сомневајќи се дека ќе може да смета на заштита од својот добротвор, тој стана уште понесреќен. Третата година од запознавањето неговиот добротвор се разболе.
добротворен | прид.
Што е наменет за добротворство; што служи за хумани, добротворни цели. Добротворни организации. Добротворни акции. Добротворни манифестации.
добротворство | ср.
Дејност на добротвор, особина на тој што прави добри дела; добротворност.
доброчинител | м.
доброчинителство | ср.
Особина на тој што прави добри дела; добро дело;
доброчинство | ср.
добрчи | св.
Престане со брчењето.
добута | св.
(разг.) Со бутање донесе нешто до некое место; дотурка. Со последни сили ја добуткавме колата до гаражата.
добучи | св.
Престане да бучи.
довади 1 | св.
Извади до крај. Знаеше дека без помош не ќе може да ги довади дрвата од долот.
