дождлив | прид.
Што се карактеризира со дожд. Дождлива есен.
дождов | прид.
дождовен | прид.
Што потекнува од дождот, што е дел од него. Дождовни капки.
дождовит | прид.
дождовник | м.
дождовница | ж.
Дождовна вода. Улиците беа влажни од свежа дождовница. Се мие глава со дождовница.
дождоносен | прид.
Што носи дожд. Дождоносни облаци.
дожегне | св.
безл. ме (те, го ...) Почувствува остра болка, штрекне. Кога се наведнав, ме дожегна некаде во 'рбетот.
дожеже (ми) | св.
безл. Почувствува силна топлина. Наеднаш му дожежа и ги тргна прстите од печката.
доживее | св.
За некого (во животот) или за нешто – дочека некаков настан, нешто да (му) се случи. Доживеал две војни. Романот доживеа три изданија.
