држалка | ж.

Дел од алатка што се држи со рацете; рачка. Држалката на секирата.

држалје | ср.

држач | м.

Тоа што држи, што потпира, на кое се става нешто; Метален држач. Држачи за крпи.

држешлив | прид.

Што се држи добро, што е во добро здравје и покрај поодминатите години. Држешливо старче.

држи | несв.

Фати и не испушта некого или нешто во рацете или со нешто друго. Држи книга во рацете. Го држеше детето за рака.

дрзне (се) | св.

Покаже смелост, дрскост да направи нешто. Дрзна да заљуби туѓ човек. Се дрзнав да ве побарам. Се дрзнале да се кренат против царот.

дрзник | м.

Тој што е дрзок; безобѕирен. Опасен дрзник. Дрзник низаеден!

дрзок | прид.

Што е безобразен, безобѕирен. Дрзок поглед. Дрска навреда.

дрибла | несв.

(спорт.) Ја води топката во цик-цак линија со мали и постепени движења на нозете, провлекувајќи ја покрај противничкиот играч кој настојува да ја одземе.

дриблинг | м.

Во фудбал, кошарка и сл. – непречена и подолготрајна игра со топката на еден ист играч којшто со посебна техника и почитувајќи ги правилата на играта не му дозволува на противникот да му ја одземе топката.