душогубец | м.
душогубник | м.
Лице што убива. Душогубниците бараа нова жртва.
душојадец | м.
дујмен | м.
Заден дел од пловен објект; кормило, крма.
дујменџија | м.
Лице што управува со дујмен, кормилар.
дуљбија | ж.
Дурбин. Гледаше низ полето со дуљбија.
дуња 1 | ж.
Вид ниско овошно дрво со крупни, жолти и мирисливи плодови; Cydonia oblonga. Прачка од дуња. Надвор цутеа дуњи.
дуња 2 | ж.
Земја, свет, народ. Сокол е тој, на дуњата што го нема. Да видиме до каде ќе ја доведеме дуњава.
дуњица | ж.
Вид трева што се среќава на ливадите и пасиштата и дава добра паша. Дуњицата е медоносна трева.
дуќан | м.
Мала, занаетчиска работилница што служи и како продавница за сопствените производи. Стариот кондураџиски дуќан сѐ уште работи. Држи терзиски дуќан.
