душка | несв.
Со куси, брзи движења души, мириса, бара нешто; души2. Кучето душка по трагата на бегалецот. Говедата ја душкаа тревата.
душкало | ср.
Лице што душка; Тие се покажаа како добри душкала.
душман | м.
Противник, непријател. Падна во рацете на душманот. Тие беа смртни душмани. Твојот пријател е мој душман.
душманин | м.
душманлак | м.
Големо непријателство, омраза. Да го заборавиме нашиот душманлак и да почнеме одново.
душник | м.
Дел од органите за дишење во форма на 'рскавична цевка која започнува од гркланот и продолжува до белите дробови. Му го стискаше душникот. Ме дразнеше во душникот.
душовадец | м.
душовадник | м.
Лице што мачи, што измачува некого; крвопиец. Арамиите се душовадници.
душогрижник | м.
(арх.) Свештеник, поп. Селаните се загрижија да не останат без свој душогрижник.
душогубен | прид.
Што е погубен, смртоносен. Душогубен бол. Душогубна борба.
