заглувее | св.
Почне да глувее; Тој заглувеал со годините.
заглувне | св.
Привремено или трајно ја изгуби способноста за слушање, го изгуби слухот; оглуви. Од силната експлозија сите заглувнавме.
заглупавен | прид.
Што станал глупав. Заглупавен старец.
заглупави | св.
Стане глупав. Сама и одделена од луѓето, таа брзо заглупави.
заглупен | прид.
заглупи | св.
заглушен 1 | прид.
Што е бучен, гласен; заглушувачки. Заглушен шум. Заглушна врева. Заглушни експлозии.
заглушен 2 | прид.
Што е тивок, прикриен. Заглушено стенкање.
заглуши | св.
Со силен шум, врева и сл. направи да не се слушаат други гласови, звуци или да не се распознаваат. Неговите последни зборови ги заглуши аплауз. Нивните гласови ги заглуши истрел. Шумот од езерото не можеше да го заглуши звукот од камбаните.
заглушит | прид.
