зазнае | св.
Почне да знае, да сфаќа, да разбира по нешто; стане свесен за нешто. За некои работи зазнав многу доцна.
зазор | м.
Срам. Почувствува зазор при средбата со неа.
зазорен | прид.
Што предизвикува срам, што е срамен. Зазорна постапка.
зазори | св.
Почне да се разденува, да се развиделува; се појави зора. Тргнаа пред да зазори. Зората зазори.
зазорлив | прид.
Што е срамежлив. Зазорливо дете.
зазорум | прил.
Уште во зората, взори. Тргнаа зазорум.
зазрачи | св.
Почне да зрачи нешто. Неговите очи зазрачија радост.
зазре | св.
Сети зазор. Зазрал од непријатната глетка.
зазрее | св.
За плод – почне да зрее; зрее. Зазреаја смоквите во градината.
зазјапа (се) | св.
Почне да зјапа, да ѕури. Зазјапа во мене како првпат да ме гледа.
