венценосец | м.

Тој што е овенчан со слава.

венци | и.

венча | св.

Склучи брак, изврши чин, обред на стапување во брак. Попе, ти нас ќе нè венчаш.

венчавка | ж.

Венчање, венчавање; свадба. Венчавката беше многу убава.

венчален | прид.

Што е наменет за венчавање. Венчален фустан. Венчален прстен.

венчан | прид.

Што има статус на сопруг, сопруга. Јас сум венчана жена.

венчаник | м.

Младоженец; сопруг. Го сретнав нејзиниот прв венчаник.

венчанина | ср.

Такса за венчавка.

венчаница | ж.

Извод од книгата на венчаните.

венче | ср.

Дем. од венец.