вечерта | прил.

Во таа вечер. Го почести со една ракија и го задржа вечерта на конак дома.

вечерум | прил.

Навечер. Вечерум момите одеа на вода.

вечит | прид.

вечна | ж.

Пекол. Под земјата била вечната, живеалиштето на сотоната.

вечност | ж.

Својство на тоа што е вечно.

вешт | прид.

Што има практика, способност, умеење за лесно и брзо извршување на некоја работа. Вешт мајстор. Вешти раце.

вештак | м.

Специјалист поканет пред суд да даде мислење по одделно прашање од својата струка. Мислењето на вештакот ги потврди сомневањата на судот.

вештачи | несв.

Дава стручно мислење за одредено прашање пред судски орган. Во тој спор вештачеше архитектот Арсовски.

вештачки | прид.

Што не е природен, што се создава, што не се добива по природен пат; Вештачко цвеќе. Вештачки заби. Вештачко ѓубре. Вештачко езеро.

вештер | ж.

Мистично зло суштество, маѓесник, маѓесница. Лоша вештерка.