вештина | ж.
Способност за вршење определена работа со леснотија, брзо и добро; опит, стручност, мајсторство. Вештина на изработка на предмети од дрво.
вештица | ж.
веѓа | ж.
Со влакна обраснат лак над очната длабнатина. Сите погледи се свртеа кон момчето со бујни веѓи.
веѓест | прид.
Што има големи, густи веѓи.
веѓило | ср.
Гламна или смеса со маст со која се потцртуваат, истакнуваат веѓите.
веѓица | ж.
Раб на платно. Пак седев на работ од креветот, врз веѓицата од старо веленце.
веѓосува | несв.
Бојосува веѓи.
вејач | м.
Лице што вее жито.
вејка | ж.
Гранка од дрво. Насобраа и суви вејки и веќе гореа два огна.
вејне | св.
Дувне, поддувне. Навечер ќе вејне топло ветре.
