власест | прид.
Што има долги влакна, што е развласен.
власи се | несв.
(арх.) Влачи волна рачно на гребни.
власт | ж.
Право и можност да се повела некој или нешто, моќ, сила, авторитет. Има власт врз (над) некого.
властелин | м.
Средновековен господар, земјопоседник, феудалец.
властодавец | м.
Тој што дава некому власт, тој што држи, што поставува некого на власт. Тој доследно го слушаше својот властодавец.
властодржец | м.
Тој во чии раце е власта, моќта. Новите властодршци ги убивале сите преживеани членови на старата владејачка класа.
властољубец | м.
Тој што сака да владее, да управува, да наредува. Група властољупци направија заговор против царот.
властољубив | прид.
Што сака да има власт, алчен за власт. Мајка му беше претставителна и властољубива жена.
властољубие | м.
Желба за владеење. Себичноста раѓа властољубие.
влачар | м.
Човек што се занимава со влачење волна; сопственик на влачарница.
