докажок | м.
Крај на кажувањето, на раскажувањето. Нивниот разговор нема докажок.
докажувачка | ж.
докажок.
доказ | м.
Непобитен факт, документ или податок со кој се утврдува вистинитоста на нешто. Тоа е достатен доказ за херојство. Докази има колку што сакате! За оваа хипотеза нема сигурни докази.
доказен | прид.
Што служи како доказ, што е убедлив, уверлив. Доказен материјал. Доказна постапка.
докапе 1 | св.
Престане да капе. Дождот докапе низ стреите.
докапе 2 | св.
Капе, искапе некого до крај. Одвај го докапав детето.
докара | св.
докати | св.
Изрони, оддели до крај зрна пченка од кочанот. Одвај ги докати неколкуте кочани.
докачи | св.
Качи, искачи нешто до крај. Одвај ги докачив кутиите по скалите.
докај | предл.
За означување на приближен временски период. Општинските работи се наоѓале во рацете на малубројните трговци докај 60-тите години. Пазарот свршува докај ужина.
