дворен | прид.

Што се однесува на двор. Дворно место. Дворна врата. Дворни ѕидови околу куќата.

дворец | м.

Аристократски, богаташки дом; замок. Купи прекрасен дворец од крајот на 16 век. Живее како царица во дворец.

дворог | прид.

Што има два рога. Дворога вила. Дворог стап.

дворожен | прид.

дворски | прид.

Што му припаѓа на дворот, што се однесува на двор. Дворски сплетки. Дворски шут. Дворски советник.

дворјанин | м.

Лице што му припаѓа на најблискиот круг на владетелот, висок дворски службеник. Дворјанинот мораше да биде трезен кога царот се опиваше.

дворјанство | прид.

Висок општествен сталеж што ги наследува привилегиите или ги добива со указ на владетелот; благородништво, аристократија. дворјански, дворјанскиот Дворјанско држење. Дворјански куќи.дворница,

двосед | м.

Возило со две седишта. Чамец двосед. Спортски автомобил двосед.

двослоен | прид.

Што има два слоја. Двослојна хартија.

двосложен | прид.

Што има два слога. Двосложен збор.