дејство | ср.

Пројавување на некаква енергија, дејствување, функционирање. Архимед го открил дејството на лостот. Разорно дејство на експлозивот. Ја пушти машината во дејство. Со голема вештина ги вршеше сите тие дејства.

дејствува | несв.

Врши некое дејство. Тие се здоговориле да дејствуваат заедно. Тој живееше и дејствуваше како писател и револуционер во еден пресуден период.

дејче | ср.

дење | прил.

Преку ден, денски. Дење работи, ноќе спиј, а не обратно.

ди! | изв.

За терање коњ, магаре.

диб | и.

Листови на долниот дел од стеблото на тутунот. Берење на дибот.

дибек | м.

Издлабен сад од камен или (поретко) од дрво вкопан во земја во кој се толчи сол, пипер, кафе и др. Звук од празен дибек.

дибидус | прил.

Сосема, потполно. Дибидус не знае.

див | прид.

За животно – што живее слободно во природата, што не е припитомен. Диви животни. Дива свиња. Див зајак.

диван | м.

Отоман, канабе, софа. Стар диван. Легна на диванот.