дисконтинуиран | прид.
Што нема континуитет, испрекинат, неповрзан. Дисконтинуиран развој.
дисконтинуитет | м.
Испрекинатост, неповрзаност, прекин; Историски дисконтинуитет.
дискотека | ж.
Збирка грамофонски плочи, магнетофонски записи, аудиокасети, компактдискови.
дискредитира | св. и несв.
Направи, прави некој да изгуби доверба, добар глас, наруши, нарушува углед некому.
дискретен | прид.
Што умее да чува тајна, доверлив, сигурен. Дискретен возач.
дискреција | ж.
Чување доверени тајни, доверливост, сигурност. Во голема дискреција.
дискриминатор | м.
Тој што врши дискриминација.
дискриминација | ж.
Ограничување, оспорување на правата на определена општествена група поради својата расна, етничка, верска или социјална припадност од страна на доминантна општествена група; правна нееднаквост, обесправеност. Расна дискриминација. Јазична дискриминација.
дискурзивен | прид.
Што се изведува со логично мисловно заклучување, логичен; Дискурзивен метод на мислење.
дискурс | м.
Разговор, говор, беседа, излагање.
