килибар | м.
Тврда, кристализирана фосилна смола од растително потекло, најчесто со жолта боја што се користи за изработка на накит и други предмети. Носеше ѓерданче од килибар.
килибарен | прид.
Што се однесува на килибар. Килибарни бројаници.
килим | м.
Вид дебела простирка, исткаена од волна или друг сличен материјал, за покривање под, ѕид и др.; тепих. Во секоја соба имаше по еден персиски килим. Ѕидовите не се гледаа, по нив беа закачени килими.
Килиманџаро | ср.
Планински врв во Африка.
килимар | м.
Тој што изработува килими.
килимарница | ж.
Претпријатие или погон за изработување килими.
килимарски | прид.
Што се однесува на килимар или на килимарство. Килимарски занает.
килимарство | ср.
Производство на килими.
килимџија | м.
кило | ср.
(разг.) Килограм. На пазар купи три кила круши.
