кит 2 | м.
Мека, леплива смеса што брзо се стврднува и служи за исполнување на нерамнини и пукнатини на површината пред нејзино бојадисување.
кит 3 | м.
кит | изв.
За одбивање, одвојување на јагнињата од овците.
китаб | м.
Книга што содржи верски учења и прописи кај муслиманите.
китара | ж.
Вид жичен музички инструмент.
китатов | прид.
За дрва – што има густи гранки и многу лисја, разгрането дрво. Китатово дрво.
китен | прид.
(нар. поез.) Накитен со китки цвеќе, со накит. Китени сватови. Носеше китна руба.
китенка | ж.
Украс најчесто во форма на импровизиран цвет што го добиваат сватовите од машка страна кога одат по невеста.
китест | прид.
кити | несв.
Украсува, дотерува некого или нешто. Друшките ја китеа невестата со алтани. Секоја година децата ја китеа новогодишната елка.
