композиција | ж.

Начин на поврзување на елементите и деловите на едно уметничко дело. Композиција на роман. Сликаше композиции, по некој пејзаж и портрет.

компонента | ж.

Составен дел од нешто; состојка, елемент. Основна компонента на лебот е брашното. Слогот има вокална компонента.

компонентен | прид.

Што се однесува на компонента. Компонентен состав.

компонира | св. и несв.

Создаде, создава музичко дело; напише, пишува композиција. Компониравме нов марш. Компонираат музика врз негови текстови.

компост | м.

Ѓубре, гној што настанува со мешање на земја со изгниени отпадоци од растително или животинско потекло; вештачки направено органско ѓубре.

компостиште | ср.

Место каде што се подготвува компост.

компот | м.

Овошје варено со вода и шеќер. Компот од суви сливи. Компот од вишни.

компрес | м.

Газа, парче платно и сл. обично натопено во вода или во некој медицински раствор што се става на заболено место од телото заради лекување; облога. Става компреси на челото.

компресија | ж.

Намалување на обемот (на пареа, воздух, гас) заради зголемување на притисокот.

компресор | м.

Машина, уред за згуснување на воздух, гас, пареа.