копче | ср.
Дем. од копец.
копјаник | м.
Војник вооружен со копје. Ги гледаше копјаниците пред јуриш.
копје | ср.
(истор.) Оружје во форма на долг метален или дрвен стап со шилец на едниот крај. Прободен од копје. Се бори со копје.
копјевиден | прид.
копјеносец | м.
Тој што носи копје. Копјеносците нападнаа со копјата.
копјест | прид.
Што наликува на копје. Копјеста ограда. Копјести гранки.
копјоносец | м.
кор | м.
Заедница на определен круг луѓе од некаква специјалност или службена позиција. Дипломатски кор. Офицерски кор.
кора | ж.
Надворешна обвивка на дрво што ја штити беловината. Ја засече кората на брезата.
кораб | м.
Голем брод со платна.
