капинка | ж.
Ги изедоа сите капинки во чинијата. Капинката ѝ го скинала фустанот.
капинлив | прид.
Што има капини, обрастен со капини. Капинливо место.
капинов | прид.
Што се однесува на капина, што е од капина или од капинки. Капинови боцки. Капинови грмушки. Капинов сок.
капира | св. и несв.
Сфати, сфаќа, разбира. Тој капираше сè што ќе му кажев.
каписла | ж.
Метална запалка, исполнета со експлозив што се пали со удар, триење, по електричен пат и сл., а служи за палење на полнење од пушка, топ, мина. Ги ставаа фишеците на камен, со друг камен удираа врз капислата и така пукаа.
капистало | ср.
капистра | ж.
Железен оглав.
капитал | м.
(екон.) Средства (пари и друга сопственост) што се вложуваат во производството за да носат добивка.
капитален | прид.
Многу важен, основен, главен. Капитално значење. Капитално дело.
капиталец | м.
Првокласен примерок на дивеч или на риба.
