немил | прид.

Што не е мил, што не е драг, несакан. Го мачеше чувството на немил гостин во куѓата.

немилосрден | прид.

Што не е милосрден; жесток, суров, безмилосен. Немилосрден ограбувач. Немилосрдна осуда.

немилост | ж.

Состојба на непокажана милост, отсуство на милост.

немилостив | прид.

неминовен | прид.

Што не може да се избегне, што неизбежно се случува. Неминовна смрт. Неминовна разделба. Неминовен судир. Неминовен заклучок.

немир | м.

Беспокојство, состојба на вознемиреност, на возбуда. Надворешниот свет внесуваше немир во неговата душа.

немирен | прид.

Што не е мирен; палав, непослушен. Немирни деца. Немирни ученици.

немирко | ср.

немирник | м.

За дете – што не е мирно; палаво;

немирнотија | ж.

Состојба на немир, немање мир, неспокојство. Во ваква немирнотија не може да се работи.