непосветен | прид.
Што не е посветен во нешто; неупатен, незапознаен. Непосветен во тајните на генетиката.
непослушен | прид.
Што не е послушен, што не го извршува тоа што се бара од него. Непослушно дете. Непослушен син.
непосреден | прид.
Што се остварува, се случува без посредување; директен. Непосредна врска. Непосредно влијание. Непосреден учесник.
непостижен | прид.
Што не може да се постигне. Непостижна цел.
непостоен | прид.
Што не постои; измислен, лажен. Непостоен свет. Непостоен доказ. Непостојна фирма.
непостоење | ср.
Фактот што нешто нема, не постои.
непостојан | прид.
Што не е постојан; променлив. Непостојан карактер. Непостојана температура.
непотврден | прид.
Што не е потврден, недокажан. Непотврден доказ. Непотврдена вистина. Непотврден писател.
непотеглив | прид.
За работен, запрежен добиток и за човек – што не е пргав, што не се труди многу; мрзлив.
непотизам | м.
Злоупотрерба на службената или на политичката и друга моќ за доведување роднини на привлечни и влијателни функции.
