отежнат | прид.
Што станал потежок од порано, од очекуваното и сл. Во тие околности, породувањето е отежнато.
отежне | св.
Стане потежок од порано. Тутунот отежнал од влагата. Детето отежнало од многу јадење и лежење.
отежнувачки | прид.
Што отежнува. Отежнувачки околности.
отекува | несв.
Набрекнува, добива оток. Ногата почна да отекува.
отели | св.
За крава – донесе на свет, роди теле. Нашата крава отели шарено теле.
отелотворен | прид.
Глаголска придавка од отелотвори.
отелотворение | ср.
Изразување, пројавување во телесен облик, инкарнација. Отелотворение на народниот дух.
отелотвори | св.
Изрази нешто во телесен облик. Тој во своите дела ги отелотвори своите скриени сни. Го отелотвори нејзиниот замислен лик во мермер.
отемни | св.
Стане темен. Целиот отемне кога ја чу веста.
отепа | св.
Усмрти, лиши од живот; убие. Го отепале арамиите. Ловџиите отепале еден зајак.
